تلسکوپ پرتو ایکس ناسا جت تازه سیاهچاله M87* را ثبت کرد

چرا M87* هنوز یکی از مهم ترین هدف های اخترفیزیک است

M87* همان سیاهچاله ای است که نخستین تصویر تاریخی از آن در سال 2019 منتشر شد و نگاه جهان را به مرکز کهکشان Messier 87 دوخت. حالا ثبت جت آن در پرتو ایکس نشان می دهد که این سامانه فقط یک حلقه تاریک و ایستا نیست، بلکه محیطی فعال و آشفته دارد که در آن میدان های مغناطیسی، ماده داغ و سرعت های نزدیک به نور به طور همزمان نقش بازی می کنند. برای اخترفیزیک دان ها، این یعنی فرصت برای مقایسه داده های نوری، رادیویی و پرتو ایکس و بازسازی دقیق تر آنچه در نزدیکی افق رویداد رخ می دهد.

جت های سیاهچاله چگونه شکل می گیرند

وقتی ماده به سمت یک سیاهچاله سقوط می کند، همه آن بلعیده نمی شود. بخشی از این ماده در دیسک برافزایشی می چرخد و انرژی بسیار زیادی آزاد می کند. در برخی سامانه ها، همین انرژی همراه با میدان مغناطیسی قوی به شکل یک جت باریک و سریع به بیرون پرتاب می شود. ثبت چنین جتی در پرتو ایکس اهمیت دارد، چون این بخش از طیف معمولا از نواحی بسیار داغ و پرانرژی می آید و می تواند دقیق تر از گذشته محل شتاب گرفتن ذرات را نشان دهد.

این رصد چه چیزی را نسبت به داده های قبلی تغییر می دهد

تا امروز، بسیاری از بررسی های M87* بر تصویر رادیویی معروف آن تکیه داشتند. اما پرتو ایکس لایه دیگری از اطلاعات را اضافه می کند و اجازه می دهد پژوهشگران بفهمند جت در کدام بخش ها انرژی می گیرد و چگونه با محیط اطراف خود برهم کنش دارد. اگر این داده ها با مدل های رایانه ای ترکیب شوند، می توان فهمید چرا بعضی سیاهچاله ها جت های بسیار قدرتمند می سازند و بعضی دیگر نه. همین تفاوت، یکی از پرسش های اصلی اخترفیزیک نوین است.

از زاویه فنی، این نوع مشاهده به پژوهشگران کمک می کند ساختار چندمقیاسی سامانه را ببینند: از ناحیه بسیار نزدیک به سیاهچاله تا بخش هایی که جت در فضای میان ستاره ای گسترده می شود. چنین پیوندی میان طول موج های مختلف، راه را برای مدل سازی دقیق تر و کاهش خطا در تفسیر داده ها باز می کند.

چرا این خبر برای علم فضا مهم است

اهمیت این کشف فقط به M87* محدود نمی شود. اگر الگوی ثبت شده در این سیاهچاله با دیگر سیاهچاله های کلان جرم همخوانی داشته باشد، می توان از آن برای مطالعه هسته کهکشان های فعال دیگر هم استفاده کرد. در نتیجه، این رصد به درک چرخه رشد کهکشان ها، نقش سیاهچاله های مرکزی در تکامل آن ها و حتی توزیع انرژی در مقیاس کیهانی کمک می کند. به زبان ساده، هر تصویر تازه از M87* می تواند به یکی از بنیادی ترین پرسش های علم فضا پاسخ نزدیک تر کند: غول های تاریک چگونه جهان اطراف خود را شکل می دهند؟

برای دنبال کردن ادامه این موضوع، مطالعه ستاره های سیاهچاله ای می‌تواند تصویر کامل‌تری از خبرهای مرتبط همین حوزه بدهد.

برای دنبال کردن ادامه این موضوع، مطالعه ستاره سیاهچاله ای می‌تواند تصویر کامل‌تری از خبرهای مرتبط همین حوزه بدهد.