فضای داستانی و حال و هوای Signet City
این بازی از شهرهای صنعتی بریتانیا در دهه ۱۹۸۰ الهام گرفته و تصویری منوکروم و چشمگیر دارد. نتیجه، دنیایی است که هم سرد و فرسوده به نظر می رسد و هم از نظر بصری جذاب است. حضور قارچ ها در بخش های مختلف شهر فقط یک تزئین نیست و به هویت اصلی جهان بازی تبدیل می شود. همین ترکیب باعث می شود Signet City حال و هوایی میان خیال علمی، نقد اجتماعی و داستان گویی شهری داشته باشد.
گیم پلی و نقش بازیکن در روایت
در Signet City، بازیکن مانند نقش آفرینی های سنتی فقط با نبرد و پیشروی روبه رو نیست. تمرکز اصلی روی گفتگو، نفوذ اجتماعی و اثر گذاشتن بر آدم های شهر است. بازیکن در متن روابط انسانی قرار می گیرد و با انتخاب هایش مسیر بعضی داستان ها را تغییر می دهد. این رویکرد باعث می شود هر برخورد، بخشی از روایت کلی را کامل کند و شخصیت ها فقط نام هایی روی صفحه نباشند.
الهام های هنری و ویژگی های بصری
سازندگان برای شکل دادن به این بازی از کتاب قارچ در پایان دنیا نوشته آنا تسینگ هم الهام گرفته اند اثری. به رابطه انسان سرمایه داری محیط زیست نگاه انتقادی دارد. از طرف دیگر، سبک هنری بازی ترکیبی از منگای سیاه و سفید، طراحی با قلم و مرکب و عکاسی تک رنگ است. این ترکیب به بازی هویت بصری مستقلی می دهد و فضای آن را از بسیاری نقش آفرینی های دیگر جدا می کند.
Signet City اگرچه هنوز بیشتر در مرحله معرفی قرار دارد، اما از همین حالا نشان می دهد که با یک نقش آفرینی معمولی طرف نیستیم. اگر روایت اجتماعی، جهان سازی خاص و فضای هنری متفاوت برایتان مهم است، این بازی می تواند یکی از آثار قابل توجه آینده باشد.
